Banish

Een wereldstad

Banish is lang geleden gesticht, volgens sommigen bijna tien eeuwen terug. Waarschijnlijk als reactie op de aanvallen van de Rotten, een gevreesde stam die volgens de meeste historici waarschijnlijk gewoon uit Tesh bestond. Hoewel iets groter dan de meeste dorpen, was Banish gewoon een plaats in Lago Anchas. Dit veranderde met de komst van de Elven (ongeveer 300 jaar terug), die met een groot leger Lago Anchas veroverden, en toen niet meer leken te weten wat ermee te doen. Al snel hadden ze de politieke macht weer teruggegeven aan de mensen. Dit tijdperk zorgde echter wel voor grote bloei in de wetenschappen. Vanaf die tijd is Banish uitgegroeid tot een bloeiende stad. Verreweg de grootste in de bekende wereld, en voorzien van grote gebouwen, pleinen en zelfs riolering. Het voormalige dorp is nu de plek waar alles gebeurt en wordt uitgevonden. Waar de wetenschappen bloeien, en ietwat tegen de zin van de praktisch ingestelde Elven, ook de kunsten. En de stad groeit nog steeds...

Religie

In de stad zijn meer mensen die geen religie aanhangen dan op het omringende platteland. Desondanks zijn in Banish veel mensen aanhanger van de kerk der Zevenenvijftig Profeten. Er zijn een hoop tempels in de stad, en nog vele malen meer priesters: de meeste schisma’s waar de kerk zo bekend om is ontstaan hier. De in de stad levende Sunanda hangen de stierengod Hamurabi aan. Zoals in de meeste steden is Banish een allegaartje van religies: je kan bijna ieder geloof dat bestaat in de wereld aantreffen onder haar vele inwoners.

Beroepen/dagelijks leven

Banish is een grote stad, en heeft alles dat men zich daarbij kan voorstellen: van de vele nieuwe producten tot het roddelcircuit, en van verhoogde criminaliteit tot huisvestingsproblemen. De vele duizenden inwoners hebben honderden verschillende leefwijzen en beroepen, veel te veel om hier te beschrijven. Een aantal dingen springen echter wel in het oog. De stad wordt in feite geregeerd door de media, en de stad barst dan ook van de kranten en tijdschriften, die vaak veel invloed hebben op de publieke opinie. Bijna al deze media zijn in handen van de excentrieke Elfse mediamagnaat Kabul Kajafas. Iedereen in Banish kent hem, en leest graag over zijn grillige gedrag in de kranten die hij uitgeeft. Kabul is ontzettend rijk en sponsort veel activiteiten en gebouwen in de stad. Dit levert soms de nodige problemen op met het eigenlijke gemeentebestuur. Recentelijk zijn de verschillende groepen in de stad wat meer tegenover elkaar komen te staan, en er leek een tijdje een minder prettige periode in de lucht te hangen. Met name de Tesh en de wat conservatievere mensen hadden de nodige meningsverschillen. Recentelijk is de rust echter teruggekeerd, en de mensen zijn weer vriendelijk tegen elkaar. Misschien iets te vriendelijk. De kerk is in de stad bijzonder actief en heeft tientallen splintergroeperingen. Priesters gaan op straat soms letterlijk met elkaar op de vuist om een geloofsconflict uit te vechten. Ook heeft Banish vrij veel academisch verkeer: er zijn universiteiten en academies voor verschillende magiestromen, alchemie en ritualisme. Ook heeft de stad een grote bibliotheek, uiteraard alleen te raadplegen door voornoemde academici. Over het algemeen mijden de gewone stedelingen de professoren een beetje.

Volkeren

Van alle bekende volkeren en rassen zijn en vertegenwoordigers in Banish. Alleen de Alori komen er eigenlijk nooit. De Tesh hebben een voorkeur voor de stad, dus ze zijn hier sterker vertegenwoordigd dan in de rest van Dostan Cuando.

Wat deden de spelers hier?

De spelers zijn gekomen om voorraden en informatie te zoeken. Helaas bleken Fiorne’s ritualisten hen nog niet vergeten. Al snel kwamen de reizigers terecht in een soort poppenhuis, een symbool van de droom die Fiorne heeft voor de wereld. In het huis woonden bijzonder gelukkige poppen, die natuurlijk graag wilden dat hun nieuwe vrienden bleven. Uiteindelijk lukte het om het poppenhuis van binnenuit te vernietigen, met de nodige emotionele consequenties: hadden zij de poppen niet gedwongen tot een andere levenswijze, net zoals Fiorne met hen wilde doen? Na deze interruptie bleek de grote stad inderdaad de gehoopte bron van mensen, producten en diensten. Hoewel de bibliotheek niet zomaar toegankelijk was, hebben ze ook daar het nodige kunnen vinden. Hiernaast zijn ze ingehuurd om de mediamagnaat Kabul Kajafas te beschermen tegen een complot. Ze moesten zich voordoen als reizende artiesten om toegang te krijgen tot het hof, omdat de excentieke rijkaard niet geloofde dat iemand hem kwaad zou willen doen. Dit lukte, en al snel werden de reizigers zelfs aan tafel uitgenodigd. Omdat het complot uit een andere hoek kwam dan verwacht kon het niet voorkomen worden, maar de spelers wisten te zorgen dat het niet escaleerde. Dit leverde hen de nodige dankbaarheid op. Bovendien besloot Kabul om hen nogmaals in te huren. Ze moesten richting het Hollewoud, om erachter te komen wat er met een groep vermiste archeologen was gebeurd. Dit wilden de reisgenoten wel doen, mits tegen betaling. Gelukkig speelde geld geen rol voor Kajafas. En er waren toch al redenen om maar de stenencirkel te gaan. Er was iets met die plek...