Het Hollewoud

Archeologisch spookbos

Het Hollewoud is al erg oud: voor zover de mensen weten is er altijd al een bos geweest op die plek. Hier en daar staan echter oude ruïnes die geen levend wezen in jaren heeft aanschouwd, en er is sterk bewijs dat in of om het Hollewoud eens een oudere beschaving woonde. Omwonenden komen liever niet in het woud, het heeft een slechte naam. De geruchten van monsters, spoken en gekke verschijningen zijn er al eeuwen lang, en de nabijheid van de Centrales maakt veel van die geruchten best aannemelijk. Dat er soms een expeditie in het woud verdwijnt helpt ook niet. Vreemd genoeg is de sfeer in het bos niet griezelig. Het is er juist erg sereen en er heerst een bijna magische rust.

Religie

De archeologen die rond de stenencirkel hun basis hebben zijn aanhangers van de kerk van de Zevenenvijftig Profeten, hoewel ze gezien hun wetenschappelijke insteek niet erg fanatiek zijn. Voor zover bekend hebben de Mankementjes die in het Hollewoud leven geen religie, of is het geen zaak waar ze de buitenwereld bij betrekken. Wel bekend is dat de stenencirkel in het bos voor hen een speciale betekenis heeft.

Beroepen/dagelijks leven

In het Hollewoud staat een basis voor archeologisch onderzoek, waar een paar archeologen en het nodige facilitaire personeel werken. Er wordt vooral onderzoek gedaan naar de stenencirkel in het Hollewoud, hoewel er verschillende bewoningslagen zijn gevonden. Er wordt aangenomen dat de verdere bewoners van het Hollewoud, de zogenaamde Mankementjes, er al meerdere generaties wonen. Omdat zij aangetast zijn door lekkage vanuit de Academische Centrales, kunnen of willen zij niet meer onder de gewone mensen wonen. Hun leventje ziet er eigenlijk net zo uit als dat van andere bewoners van afgelegen dorpen: de gemeenschap leeft van wat er in het bos groeit en leeft, heeft een eigen dokter en onderwijzer en ruilt soms wat met buitenstaanders.

Volkeren

Rond het Hollewoud wonen mensen in boerderijen. Tesh en Elven wonen er eigenlijk niet, maar trekken er wel eens langs op (handels)reizen. De Elven doen er wel eens onderzoek. In het Hollewoud zelf wonen mensen, de zogenaamde ‘Mankementjes’, die zijn veranderd door de aanwezigheid van de centrales en allerlei bijzondere eigenschappen hebben gekregen. In het ergste geval lijken ze niet erg meer op mensen. De archeologen in de villa zijn allemaal mensen, met name di Sarini’s of personen die voor hen werken.

Wat deden de spelers hier?

De spelers kwamen er al snel achter dat de opgraving in het Hollewoud interessanter was dan ze gedacht hadden. Overal in de villa lagen voorwerpen die gevonden waren in de omgeving, en de archeologen hadden de nodige informatie over de stenencirkel in het woud. In de stenen bleken ruimtes te zitten waarin een voorwerp moest worden geplaatst. Een gedicht in de villa sprak van twaalf stenen die verdeeld zouden zijn over het bos en haar bewoners. Wellicht pasten deze stenen in de twaalf stenen pilaren? De spelers gingen op zoek. Tijdens hun speurwerk maakten ze kennis met de woudbewoners, die enkele van de stenen in beheer bleken te hebben maar die niet zomaar wilden opgeven. Ondertussen hadden de reizigers nog het nodige te stellen met onder andere het spook van de Krijgsheer, dat te kennen gaf dat de stenencirkel wel eens zijn laatste rustplaats zou kunnen zijn. Bovendien liet Izaphel weer van zich horen, vastbesloten om de stenen te veroveren voor Fiorne. De spelers wisten haar echter te doden. Wellicht zijn ze nu een stukje veiliger? De stenen werden uiteindelijk allemaal gevonden, en men wist een wezen op te roepen dat een wezen was als Fiorne. Hij had antwoorden op een heleboel vragen van de reisgenoten, en kon hen in de richting van hun volgende reisdoel wijzen. De groep is een hoop antwoorden en een boel verantwoordelijkheid rijker. De reis gaat verder.